Loading...
Ἀγχιβασίην
Ἡ Ἱστορία τῆς Παγκοσμιοποίησης
Στὴν Ἱστορία τῆς Ἀνθρωπότητας, ἡ κυρίαρχη/ἐξουσιαστικὴ δομὴ εἶναι τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τῆς κάθε κοινωνίας. Ἡ φύση τῆς κυριαρχίας εἶναι νὰ κατακτήσει τὰ πάντα. Δὲν μπορεῖ νὰ νοηθεῖ κυριαρχία ποὺ νὰ μὴν ἔχει τὴν τάση νὰ μεγεθυνθεῖ, ἄρα νὰ καταλάβει καὶ νὰ ἐξουσιάσει τὸ μέγιστον ὑπάρχον.
Ἡ Ἱστορία τῆς παγκοσμιοποίησης ἔχει τὶς ρίζες της στὴν Μινωικὴ καὶ Μυκηναϊκὴ ἐποχή. Ἡ ἐπίσημη ἱστοριογραφία ὀνομάζει τὶς κυρίαρχες κοινωνικὲς δομὲς «Πολιτισμούς». Ἀχαιοί, Κρῆτες, Ἀργεῖοι, Μυκηναῖοι, Αἰγύπτιοι, Μεσοποτάμιοι, Ἀθηναῖοι, Σπαρτιᾶτες, Θηβαῖοι, Πέρσες, Μ. Ἀλέξανδρος, Ρωμαῖοι, Βενετοί, Ὀθωμανοί, Ἄγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Ρῶσοι, Ἀμερικάνοι κ. ἄ. στήνουν, μὲ τὰ ὅπλα ποὺ διαθέτουν κάθε φορά, κυριαρχίες, ἡγεμονίες, ἀμφικτυονίες, αὐτοκρατορίες, ἀποικιοκρατίες, ἐπιβάλλοντας τὴν ἐξουσία τους στὰ ὅρια τοῦ «δυνατοῦ» στὸν «γνωστὸ» κάθε φορὰ κόσμο τους. Ἀπὸ τότε μέχρι τὴν πτώση τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, οἱ προσπάθειες αὐτὲς ἔχουν χαρακτῆρα συγκεντρωτικό/πολιτικὸ καὶ κυρίως (ἀλλ' ὄχι ἀναγκαίως) ἐθνικό.
Στὴν συνέχεια, μὲ τὴν ἐκθετικὴ ἀνάπτυξη τῆς τεχνολογίας καὶ τῶν μέσων παραγωγῆς, ἡ δυνατότητα γιὰ παγκόσμια κυριαρχία εἶναι ἀνοικτή. Μὲ τὸ ὄνομα «παγκοσμιοποίηση τῆς οἰκονομίας» ἡ κυριαρχία παίρνει τὴν σημερινή της τελικὴ μορφὴ μὲ κύτταρο τὴν «ἑταιρεία». Ἡ «ἑταιρεία», κατὰ κεντρικὸν καὶ πρωτεύοντα ρόλο, καταργεῖ καὶ ἰσοπεδώνει τὰ πάντα: κράτη, ἔθνη, σύνορα, συνειδήσεις, λογικές, συντάγματα, νόμους, ἤθη καὶ ἔθιμα. Ἡ «πολιτικὴ» μπαίνει στὴν ὑπηρεσία τῆς ἑταιρείας καὶ οἱ κυβερνῶντες εἶναι μόνον κατ' ὄνομα.
Πῶς συνέβησαν ὅλα αὐτά; Ἀρχικῶς, οἱ ἑταιρεῖες ἐξαγοράζουν κυβερνῆτες, βουλευτές, δικαστές, διευθυντές, παράγοντες, ὥστε οἱ νόμοι νὰ ψηφίζονται καὶ ἐφαρμόζονται «καθ᾿ ὑπαγόρευσιν». Στὴν συνέχεια, ἐξαγοράζουν ὅλες τὶς μικρὲς τοπικὲς καὶ ἐθνικὲς ἑταιρεῖες καί, ρυθμίζοντας τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν κρατῶν, χρεώνουν καὶ ὑπερχρεώνουν τὰ κράτη. Οἱ φόροι εἰσπράττονται ἀπὸ «κράτη-μαριονέττες» καὶ δίνονται ἀπ' εὐθείας στὶς ἑταιρεῖες ὡς δῆθεν ἐξόφληση χρέους. Ἰδιωτικοποιοῦνται ὅλες οἱ κρατικές, δημόσιες καὶ κοινοτικὲς «κοινωνικὲς παροχὲς» καὶ κοινωνικὰ ἀγαθὰ ὅπως ὑγιεία, παιδεία, ἀσφάλεια, πολιτισμός, ἐνημέρωση, ἐπικοινωνία, συγκοινωνίες, μεταφορές, καθὼς καὶ ὅλες οἱ ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας. Ἡ ἐξαθλίωση καὶ ἡ μετανάστευση τῶν λαῶν γίνεται κατὰ σύστημα, προκειμένου νὰ ἔχουν οἱ ἑταιρεῖες φθηνὰ ἐργατικά. Οἱ πόλεμοι στὸ ὄνομα τῆς τρομοκρατίας εἶναι «σικέ»· γίνονται μόνον καὶ μόνον γιὰ τὴν ἐξάλειψη τῶν ἑστιῶν ἀντίθετης ἰδεολογίας. Καὶ τὸ φαινόμενο συνεχίζεται σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα... Π.χ. στὶς τοπικὲς αὐτοδιοικήσεις καὶ σ' ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς δημόσιας διοίκησης. Ἐπίσης, γίνεται ἔντονη καὶ συστηματικὴ προσπάθεια κατάργησης τῆς ἀτομικῆς ἐπιχείρησης καὶ ἰδιοκτησίας μὲ κυρίαρχο τὸ μοντέλλο τῆς ὑπερκατανάλωσης τῶν πάντων χωρὶς κανέναν περιορισμὸ οὔτε ὀρθολογισμὸ στὴν παραγωγή. Συστηματικὰ προωθοῦνται ψευδο-παραγωγικοὶ τομεῖς τῆς οἰκονομίας, ὅπως ὁ τουρισμός, ἡ πορνογραφία, ἡ διαφήμιση, ὁ ἀθλητισμός, τὸ χρηματιστήριο, ὁ τζόγος, ἡ «παροχὴ ὑπηρεσιῶν» καὶ ἄλλα παρεμφερῆ. Ἐπὶ πλέον, προωθοῦνται προϊόντα μαζικῆς ἢ καὶ ἀτομικῆς καταστροφῆς, ὅπως ὅπλα, ναρκωτικὰ καὶ παρόμοια, τὰ ὁποῖα παράγονται ἀνεξέλεγκτα μὲ στόχο τὴν μεγέθυνση τῆς «ἀνάγκης» καὶ τῆς «παραγωγῆς» καὶ ἄρα τὴν καλύτερη ἐξασφάλιση τῆς κυριαρχίας, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄμεση προστασία τοῦ κυριαρχικοῦ συστήματος.
Μεταξὺ ὅλων τῶν παρακάτω:- κυβερνητῶν: κυβερνήσεων, κοινοβουλίων, δικαστηρίων, διευθύνσεων κ. λπ.,
- κλασσικῶν ἐξουσιαστικῶν δομῶν: κρατῶν, θρησκειῶν, ἐθνῶν, πατρίδων, οἰκογενειῶν, ἐκπαίδευσης, στρατοῦ κ. λπ.,
- κλασσικῶν ἑταιρειῶν ὅλων τῶν εἰδῶν: ἀτομικῶν, οἰκογενειακῶν, ὁμορρύθμων, δημοσίων, δημοτικῶν, Α.Ε., κ. λπ.,
- κοινωνικῶν μηχανισμῶν ἐπιβολῆς (παλαιῶν καὶ μοντέρνων): παραδόσεων, τεχνῶν, τεχνολογιῶν, ἐπιστημῶν, μέσων μαζικῆς ἐνημέρωσης καὶ προπαγάνδας, μόδας, κ. λπ.,
γίνονται ἀτελείωτες ἀνατροφοδοτήσεις (διαπλοκές), μὲ ἀποτέλεσμα ἡ ἐπιβολὴ τῆς παγκοσμιοποιημένης κυριαρχίας νὰ ἐπιταχύνεται. Σὲ κάθε γωνιὰ τοῦ πλανήτη, καὶ χωρὶς κανέναν πλέον περιορισμό, κυριαρχοῦν οἱ ἑταιρεῖες...
Ποιές εἶναι οἱ εὐοίωνες προοπτικὲς μιᾶς τέτοιας κυριαρχίας, τῆς παγκοσμιοποιημένης οἰκονομίας, καὶ τί μποροῦμε καὶ ὀφείλουμε ν' ἀπαιτήσουμε ἐμεῖς ὡς ἄτομα;- Ὅλοι μας νὰ αἰσθανθοῦμε τὴν Γῆ σὰν πατρίδα μας, καὶ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους συμπατριῶτες μας.
- Ν' ἀπαιτήσουμε τὴν κατάργηση τῶν σκουπιδιῶν παντὸς τύπου, καὶ τὴν ἐπιβολὴ λιτότητας στὴν χρήση τῶν πόρων.
- Ν' ἀπαιτήσουμε μιὰν ἑνιαία παγκόσμια νομοθεσία ποὺ νὰ ρυθμίζει τὶς σχέσεις παραγωγῆς μὲ ἀπόλυτη δικαιοσύνη.
- Νὰ γίνει ὁ Ἄνθρωπος ἡ Ἀξία τῆς κοινωνίας· ὄχι τὸ Προϊόν.
- Τέχνη, Ἐπιστήμη, Φιλοσοφία νὰ ἐπικεντρωθοῦν στὴν ἀνάσχεση τῆς Ὑπερπαραγωγῆς καὶ τῆς Ὑπερκατανάλωσης ἄχρηστων καὶ ἐπικίνδυνων προϊόντων.
- Νὰ δοθεῖ στὸν Ἄνθρωπο ἄπλετος ἐλεύθερος χρόνος γιὰ Ἔρωτα, Γνώση, Δημιουργία.
- Ἄμεση διαδικτυακὴ Δημοκρατία γιὰ τοὺς πάντες!
Βασικὸς στόχος τῆς σημερινῆς Κυριαρχίας:
Ἡ «Παγκοσμιοποίηση» σὲ «τεχνοφεουδαρχική» βάση.
Οἱ ἐπὶ μέρους στόχοι:
- αὔξηση τῆς ἐξαθλίωσης τῶν ἀνθρώπων
- ἡ αὔξηση τοῦ προλεταριάτου
- αὔξηση τῆς κερδοφορίας τοῦ Κεφαλαίου
- μείωση τοῦ πληθυσμοῦ
Γιὰ νὰ ἐπιτευχθοῦν ὅλα αὐτὰ ἀκολουθοῦνται πολλές στρατηγικὲς καὶ τακτικές π.χ.
- κατάργηση τῆς ἰδιοκτησίας μέσῳ τῶν φόρων
- τὸ ἰδεολόγημα τοῦ χρέους τοῦ κράτους
- οἱ δῆθεν πανδημίες
- ἡ ὑπάρξη ἐξωγηίνων εἰσβολέων
- ἡ κλιματικὴ ἀλλαγὴ
- ἡ πάταξη τῆς τρομοκρατίας (ποὺ οἱ ἴδιοι παράγουν)
- ἡ συντήρηση τῶν πολεμικῶν συρράξεων
- ἡ προώθηση τῶν ἐρωτικῶν διαστροφῶν ὡς κανονικότητα
- ἡ ἀνάδειξη τῆς ἐγκληματικότητας καὶ τῶν φυσικῶν καταστροφῶν
- ἡ κατάργηση τῆς ἱστορίας
- ἡ κατάργηση τῆς λογικῆς
- ἡ κατάργηση τοῦ δικαιώματος τῆς ἐλεύθερης πολιτικῆς σκέψης (politically correct)
- καὶ ὅλα τὰ παρόμοια
Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ὅτι ὅλα ὅσα ἀγαθὰ ὑπηρεσίες παράγονται, θὰ παράγονται ἀπὸ τοὺς ἀλλοτριωμένους καὶ ἐξαθλιωμένους, οἱ ὁποῖοι θὰ δουλεύουν ἀλλὰ τίποτα ἀπὸ «αὐτὰ» δὲν θὰ ἀνήκει σ’ αὐτούς (οὔτε τὰ μέσα παραγωγῆς, οὔτε τὰ παραγόμενα ἀγαθὰ, οὔτε ὁ «λόγος» γιὰ τὸ τὶ θὰ παραχθεῖ).
Ὅλοι οἱ νόμοι καὶ ὅλα τὰ ἰδεολογήματα ποὺ κυριαρχοῦν σήμερα καὶ ὅλα τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης καὶ ἡ παιδεία προάγουν αὐτὰ τὰ ἰδεολογήματα.
Στὸ νομικὸ ἐπίπεδο τώρα, οἱ νόμοι γιὰ τὸ χρέος, ἡ παράλογη φορολογία, ἡ παράλογη φοροαπαλλαγὴ τῶν μεγιστάνων, οἱ ὑπεράκτιες (offshore) ἑταιρεῖες, καὶ ὅλα τὰ παρόμοια, ἐξυπηρετοῦν αὐτοὺς τοὺς στόχους.
Ὁ βασικὸς στόχος εἶναι ἕνας: ἡ κατάργηση τῆς ἀτομικῆς ἰδιοκτησίας καὶ ἑπομένως ἡ κατάργηση τοῦ λόγου καὶ τῆς πολιτικῆς σκέψης στὸν καθέναν, δηλαδή ἡ κατάργηση τοῦ «πολίτη» καὶ μέσῳ τῆς «τεχνολογίας» ὁ ἔλεγχος τῆς «Ὑποταγῆς».
Ἡ μείωση τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων ἡ αὔξηση τοῦ πληθωρισμοῦ, ἡ θανάτωση τῶν γερόντων μέσα ἀπὸ τὰ ἐμβόλια τῆς δῆθεν πανδημίας, κ.α. ὅλα ἔχουν ἕνα στόχο καὶ σκοπό: την κοινωνία τῆς ἀπόλυτης κυριαρχίας.
Μία μικρὴ ἐλὶτ νὰ κυριαρχεῖ καὶ νὰ ἐξαθλιώνει ὅλο τον λοιπὸ πληθυσμό, νὰ τὸν ἔχει δοῦλο της καὶ ὑπηρέτη της.
«Ὁ φασισμὸς ἐκ τῆς φύσεως του λειτουργεῖ ὁλοκληρωτικὰ» καὶ ἡ παγκοσμιοποίηση γι’ αὐτὸν εἶναι μονόδρομος.
